کرمه کوری

لغت نامه دهخدا

کرمه کوری. [ ک َ م َ / م ِ ] ( ص مرکب ) صفتی برای چشمهای ضعیف و درهم کشیده و آبریز. کورمَکوری.

صفتی برای چشمهای ضعیف و درهم کشیده و آبریز