کتمه کوری

کتمه کوری. [ ک َ م َ / م ِ ] ( ص مرکب ) در تداول عامیانه، نیمه کور. ( از فرهنگ فارسی معین ). که چشم از تراخم یا علت دیگر شکسته و نیم کور دارد. مقابل شهلا.

( صفت ) نیمه کور ( چشمان ).