لغت نامه دهخدا
کاوگان. [ وَ ] ( ص نسبی ) منسوب به خاندان کاوه. ( لغات شاهنامه ).
- قارن کاوگان؛ قارن پسر کاوه:
سپهدار چون قارن کاوگان
بپیش سپاه اندرون آوکان.فردوسی.
کاوگان
فرهنگ فارسی
منسوب به خاندان کاوه
کاوگان. [ وَ ] ( ص نسبی ) منسوب به خاندان کاوه. ( لغات شاهنامه ).
- قارن کاوگان؛ قارن پسر کاوه:
سپهدار چون قارن کاوگان
بپیش سپاه اندرون آوکان.فردوسی.
منسوب به خاندان کاوه
