کاوگان

لغت نامه دهخدا

کاوگان. [ وَ ] ( ص نسبی ) منسوب به خاندان کاوه. ( لغات شاهنامه ).
- قارن کاوگان؛ قارن پسر کاوه:
سپهدار چون قارن کاوگان
بپیش سپاه اندرون آوکان.فردوسی.

منسوب به خاندان کاوه