لغت نامه دهخدا
( کاظیة ) کاظیة. [ ی َ ] ( ع ص ) مؤنث کاظی. خشک. ارض کاظیة؛ زمین خشک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟