لغت نامه دهخدا
چربک خوردن. [ چ ُ ب َ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) سخن دروغ راست مانند را باور کردن. دروغی راست مانند را باور داشتن و پذیرفتن: پس از آن چربک امیر خراسان بخورد و چندان استخفاف کرده ببخارا آمد. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 204 ). اریارق این چربک بخورد، و افسون این مرد بزرگوار بر وی کار کرد. ( تاریخ بیهقی ).
