چار درویش

چاردرویش. [ دَرْ ] ( اِخ ) نام افسانه ملی. نام یکی از افسانه های باستانی ایران. نام افسانه ای ملی و باستانی که به نثر فارسی نوشته شده و آن را بنظم هم در آورده اند. نام یکی از افسانه های کهن ایرانی به نثر و نظم.
- قصه چار درویش؛ کنایه از سخن دراز و ملال آور.
- قصه چار درویش گفتن؛ کنایه از چیزهای بی معنی و دراز گفتن است.

نام افسان. ملی. نام یکی از افسانه های باستانی ایران. نام افسانه ای ملی و باستانی که به نثر فارسی نوشته شده و آنرا بنظم هم در آورده اند. نام یکی از افسانه های کهن ایرانی به نثر و نظم. یا قص. چار درویش گفتن کنایه از چیز های بی معنی و دراز گفتن است. یا قص. چار درویش کنایه از سخن دراز و ملال آور.