چارگاه

در موسیقی ایرانی، چارگاه نام یکی از دستگاه‌ها و مقام‌های موسیقی است که شامل یک شاخه یا شعبه خاص از آهنگ‌ها می‌شود و به اجرای ملودی‌های سنتی و کلاسیک اختصاص دارد. این اصطلاح گاهی به نام یک آهنگ مشخص یا مقام موسیقایی نیز به کار رفته است. در متون کهن و ادبی، چارگاه می‌تواند کنایه از کالبد یا ترکیبی باشد که از چهار عنصر اصلی تشکیل شده است. همچنین در فرهنگ‌های عامیانه، چارگاه به معنای «قلب چراگاه» یا محل چهارگوشی است که حیوانات علف‌خوار برای چرا به آنجا می‌روند. بنابراین، چارگاه هم در موسیقی ایرانی، هم در ادبیات کنایی و هم در معنای واقعی چراگاه، کاربرد دارد و نشان‌دهنده ترکیبی از چهار بخش، چه در صدا و آهنگ و چه در طبیعت است.