لغت نامه دهخدا
پیچه بند. [ چ َ / چ ِ ب َ ] ( اِ مرکب ) عصابه. ( صحاح الفرس ). عصابه که زنان بر پیشانی بندند. پیشانی بند. ( برهان ). || بندپیچه. رشته پیشانی بند. رشته ای که بدان پیچه به پیشانی بندند:
بپیچد دلم چون ز پیچه بتم
گشاید برغم دلم پیچه بند.عسجدی.