لغت نامه دهخدا
پیر دوکورتنی. [ ی ِدُ ت ِ ن ِ ] ( اِخ ) امپراطور لاتینی قسطنطنیه. نواده لوئی لو گرو. متوفی در اسارت بسال 1218 م. صاحب قاموس الاعلام ترکی آرد: وی نخست سمت کنتی اوکزره و نورس را داشت و در خلال جنگهای صلیبی به امپراطوری قسطنطنیه نایل گردید. از خویشاوندان فیلیپ اوگوست بود و پس از وفات هنری اول برای جانشینی او وی را بفرانسه دعوت کردند ولی مکزیکی ها وی رااز راه دریا نگذاردند وی برفتن از راه خشکی مجبور گردید و در بین راه به اسارت تئودور انکلوس افتاد و پس از دو سال زندانی ماندن بسال 1219 م. بقتل رسید.
