پور سیاوخش

پور سیاوخش در شاهنامه فردوسی به کیخسرو اشاره دارد، وی سومین پادشاه کیانی و پسر سیاوش و فرنگیس است. او هنگام کشته شدن سیاوش در بطن مادر بود و پس از تولد، توسط پیران و گیو به ایران آورده شد. کیخسرو با فرّ کیانی و شجاعت خود به پادشاهی رسید و پس از بازسازی دژ بهمن و آتشکده آذرگشنسب، حکومت ایران را در دست گرفت. او سوگند یاد کرد که انتقام پدرش سیاوش را از افراسیاب بگیرد و پس از سال‌ها نبرد، افراسیاب و گرسیوز را شکست داد و حکومت توران را به جَهَن سپرد. کیخسرو پس از ۶۰ سال سلطنت، در حالی که به کار جهان خسته شده بود، دارایی‌ها و هدایا را بین موبدان و تهیدستان تقسیم کرد و فرمانروایی سیستان را به رستم سپرد. سپس به همراه یاران وفادارش به چشمه‌ای رسید و با نیایش و خواندن اوستا، به صورت جاودان از جهان خاکی بدرود گفت و با ایزدان پیوست. پور سیاوخش، نماد عدالت، شجاعت و فرّ کیانی در شاهنامه است و دوران سلطنت او نمونه‌ای از پادشاهی الهی و فرزانه در ادبیات حماسی ایران به شمار می‌رود.