سیاوش گرد

سیاوش گرد. [ وَ گ ِ ] ( اِخ ) سیاوخش گرد است که نام شهر سیاوخش باشد. ( برهان ). نام شهری بوده در توران که سیاوش آنرا بنام خود بناکرده. ( آنندراج ).

سیاوخش گرد است که نام شهر سیاوش باشد

سیاوشگَرد
(یا: سیاوُخشگَرد)، در شاهنامۀ فردوسی، شهری که سیاوش پس از یافتن ارج و مقام در درگاه افراسیاب و ازدواج با دختر او، فرنگیس، در سرزمین توران ساخت. شکوه این شهر چندان بود که گَرسیوَز پس از دیدار از آن جا، به تباه کردن سیاوش نزد افراسیاب پرداخت. برخی این شهر را همان گَنگ دژ دانسته اند.

💡 سپس دستور می‌دهد تا سپاه شاهی را آماده کنند و مسیر سیاوش گرد در پی می‌گیرد. زمانی که به آنجا می‌رسند، گرسیوز به صورت پنهانی نامه ای برای سیاوش می‌نویسد و می‌گوید که جانت را بردار و فرار کن که شاه بسیار از دست تو عصبانی است. اما سیاوش که می‌پندارد که با فرار کردن گناهکار بودن خودش را ثابت کرده، به همراه سیصد تن از سربازان ایرانی به استقبال افراسیاب می‌رود و در برابر او از اسب پیاده می‌شود و خود را تسلیم می‌کند اما فایده ای ندارد. شاه دستور می‌دهد تمام سیصد همراهش را بکشند و خودش را نیز سر ببرند و فرنگیس را نیز آنقدر بزنند تا بچه اش کشته شود و سیاوش گرد را نیز به آتش بکشانند.

💡 گرسیوز راهی سیاوش گرد می‌شود و پیش از رسیدن، پیکی به کاخ سیاوش می‌فرستد و به شاهزاده می‌گوید که بهتر است استقبالی از او (گرسیوز) صورت نگیرد و سیاوش نیز چنین می‌کند. زمانی که گرسیوز به کاخ می‌رسد، به او می‌گوید افراسیاب از دست تو عصبانی است و می‌خواهد که همین حالا به شهر گنگ بروی، اما تو به آنجا نرو و بهانه ای بیاور زیرا در صورتی که راهی آنجا شوی، مرگت حتمی است. سیاوش نیز نامه ای می‌نویسند و آن را مهر کرده و به گرسیوز می‌دهد.