پل هفت طاق
لغت نامه دهخدا
پل هفت طاق. [ پ ُ ل ِ هََ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از هفت فلک باشد. ( فرهنگ رشیدی ) ( برهان قاطع ).
فرهنگ فارسی
کنایه از هفت فلک باشد
پل هفت طاق. [ پ ُ ل ِ هََ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از هفت فلک باشد. ( فرهنگ رشیدی ) ( برهان قاطع ).
کنایه از هفت فلک باشد