کلمه «پستنک» به عنوان یک اسم، به درخت سنجد اشاره دارد که در منابع مختلف فارسی از جمله لغتنامه دهخدا، فرهنگ عمید و دانشنامه آزاد فارسی توضیحاتی درباره آن ارائه شده است. این درخت از جنس Sorbus و خانواده گلسرخیان است و به طور کلی در مناطق شمالی ایران و جنگلهای خزر یافت میشود. سنجد یا پستنک دارای سه گونه شناخته شده است که دو گونه در جنگلهای مرطوب شمال و یک گونه در نواحی خشک رشد میکند. برگهای این درخت شانهای هستند و میوههای کوچک و قهوهای رنگی دارد که خوراکیاند. گونههایی مانند پستنک اهلی (S. domestica) و بارانک (S. torminalis) نیز از جمله انواع این درخت محسوب میشوند. در منابع تاریخی و علمی، این گیاه به نامهایی مانند غبیرا، غبیده بادام، و سنجد گرگان نیز شناخته میشود.
پستنک
لغت نامه دهخدا
پستنک. [ پ ِ ت َ ن َ ] ( اِ ) پستانک. سنجد. سنجد گرگان. جیلان. غبیده بادام. غبیرا. سه گونه از این درخت در ایران یافت شود، دو گونه در جنگلهای خزر و یک گونه در نواحی خشک. و نیز رجوع به غبیرا و پستانک شود.
فرهنگ عمید
= سنجد
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۲- درختی از تیر. گل سرخیان جزو دست. سیبی ها که گلهایش دارای تخمدان ۵ برچهبی میباشد. میوه اش بانداز. سیب کوچکی است که برنگ قهوه یی متمایل بسبز است. این گیاه در جنگلهای شمالی ایران فراوان است و سه گونه از آن در جنگلهای شمال شناخته شده است غبیرائ.
دانشنامه آزاد فارسی
پِسْتَنَک (service tree)
درختی برگ ریز از جنس Sorbus، تیرۀ گل سرخ. پستنک اهلی (S. domestica) دارای برگ های متناوب شانه ای با برگچه هایی در دو سمت ساقه است. این درخت گل های کرم رنگ مایل به سفید و میوه های کوچک، قهوه ای رنگ، و بیضوی و خوراکی دارد و بومی اروپا و آسیا است. بارانک (قره قات: S. torminalis) به جای برگچه های نوک تیز برگ هایی مستطیل شکل دارد.