پرهیزانۀ قلیاساز

پرهیزانۀ قلیاساز

اصطلاح «پرهیزانۀ قلیاساز» در فارسی به رژیم غذایی یا خوراکی‌هایی اشاره دارد که پس از سوخت و ساز در بدن، باقیمانده‌ای قلیایی (آلکالین) از خود بر جای می‌گذارند. این واژه معادل اصطلاح انگلیسی alkaline-ash diet یا alkaline-ash food است که در علم تغذیه و پزشکی برای توصیف مواد غذایی با اثر قلیایی پس از هضم و متابولیسم به کار می‌رود. «پرهیزانه» نشان‌دهنده رعایت رژیم یا نوعی محدودیت غذایی است و «قلیاساز» یعنی ماده‌ای که پس از سوخت و ساز در بدن باعث افزایش قلیاییت ادرار یا بافت‌ها می‌شود. این نوع رژیم معمولاً شامل میوه‌ها، سبزیجات، مغزها و برخی دانه‌هاست و هدف آن حفظ تعادل اسید و قلیا در بدن و پیشگیری از اسیدیته بیش از حد است. در مقابل، غذاهای اسیدزا مانند گوشت، تخم‌مرغ و برخی غلات می‌توانند باقیمانده اسیدی ایجاد کنند. رژیم‌های پرهیزانۀ قلیاساز در پزشکی و تغذیه برای کاهش خطر بیماری‌های مزمن و تقویت سلامت استخوان و عضلات توصیه می‌شوند. این اصطلاح بیشتر در متون علمی و پزشکی و کمتر در مکالمه روزمره فارسی دیده می‌شود.

فرهنگستان زبان و ادب

{alkaline-ash diet, alkaline-ash food, alkaline-ash residue} [تغذیه] نوعی رژیم غذایی که در آن مقدار مواد غذایی قلیاساز بیشتر از مواد غذایی اسیدساز است