کلمهی «پاتله» در فارسی به معنای دیگ دهانگشاد بزرگ است که معمولاً برای پخت و آمادهسازی غذاهای حجیم مانند حلوا، شلهزرد یا خورشهای بزرگ به کار میرود. این واژه در اصل همان «پاتیل» است و در برخی مناطق به شکل محاورهای «پاتله» تلفظ میشود. این دیگ معمولاً از جنس فلز، مس، آلومینیوم یا آهن ساخته میشود و ظرفیت بالایی برای نگهداری مواد غذایی دارد. دهان گشاد آن باعث میشود که همزن یا ابزار پخت به راحتی داخل آن قرار گیرد و مخلوط کردن محتویات آسان باشد. در گذشته و حتی امروز، این دیگ در مراسمهای جمعی، عروسیها و آشپزی سنتی کاربرد زیادی دارد و برای پخت غذای زیاد برای جمعیت بزرگ استفاده میشود. از نظر کاربرد، پاتله به دلیل ابعاد بزرگ و مقاومت در برابر حرارت، برای جوشاندن، تفت دادن و پخت طولانی مدت غذا مناسب است. در فرهنگ عامه، پاتله نمادی از آشپزی جمعی و غذاهای سنتی و محلی است. این واژه در مکالمه روزمره بین مردم بیشتر به صورت غیررسمی و محاورهای به کار میرود. از نظر معناشناسی، این کلمه با واژههایی مانند دیگ بزرگ، دیگ حلواپزی، دیگ آشپزی جمعی هممعنی است.
پاتله
لغت نامه دهخدا
پاتله. [ت ِ ل َ / ل ِ ] ( اِ ) پاتیل. پاتیله. دیگ حلوائیان. دیگ دهان فراخ حلواپزی. لوید. تیان. طنجیر:
روز به آکنده شدم یافتم
آخر چون پاتله ٔسفلگان.ابوالعباس.و رجوع به پاتیل و پاتیله شود.
فرهنگ معین
(تِ لِ ) (اِ. ) نک پاتیل.
فرهنگ عمید
= پاتیل
ویکی واژه
نک پاتیل.