لغت نامه دهخدا
پابسن. [ ب ِ / س ِن ن / س ِ ]( ص مرکب ) بزادبرآمده. آنکه سنی از او گذشته باشد.
- پابسن گذاشتن؛ به سنین میان جوانی و پیری رسیدن.
پابسن. [ ب ِ / س ِن ن / س ِ ]( ص مرکب ) بزادبرآمده. آنکه سنی از او گذشته باشد.
- پابسن گذاشتن؛ به سنین میان جوانی و پیری رسیدن.