لغت نامه دهخدا
ویدادگر. [ گ َ ] ( ص مرکب ) بیدادگر. ظالم. ستمکار: و کیست ویدادگرتر از آنکه وادارد مزکتهای خدای... ( ترجمه قصه های قرآن 1:19 از فرهنگ فارسی معین ).
ویدادگر. [ گ َ ] ( ص مرکب ) بیدادگر. ظالم. ستمکار: و کیست ویدادگرتر از آنکه وادارد مزکتهای خدای... ( ترجمه قصه های قرآن 1:19 از فرهنگ فارسی معین ).
= بیدادگر