لغت نامه دهخدا
( وذیمة ) وذیمة. [ وَ م َ ] ( ع اِ ) هدیه خانه ٔکعبه. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). هدیه خانه کعبه و مالی که در آن نذر باشد. ( ناظم الاطباء ). ج، وذائم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || وذیمةالکلب؛ قلاده که در گردن سگ کنند. ( اقرب الموارد ).