«همزاده» واژهای فارسی است که از ترکیب «هم» به معنای همراه و مشترک، و «زاده» به معنای متولد شده ساخته شده و در اصل به افرادی گفته میشود که همزمان یا در شرایط مشترک زاده شدهاند. در معنای لغوی، همزاده معمولاً به دو یا چند نفر اطلاق میشود که تولد آنها به یک زمان یا یک رویداد واحد بازمیگردد و از این نظر میانشان نوعی پیوند طبیعی وجود دارد. در کاربرد رایج زبان فارسی، این واژه گاهی به معنای «همسن» یا «همدوره» نیز به کار میرود، بهویژه زمانی که بر نزدیکی زمانی تولد یا رشد افراد تأکید شود. در فرهنگ عامه و باورهای سنتی، «همزاده» مفهومی فراتر پیدا کرده و به موجودی نامرئی نسبت داده میشود که گفته میشود همزمان با تولد انسان زاده میشود و با او پیوند دارد. این باور عامیانه، همزاده را موجودی همراه انسان میداند که میتواند تأثیراتی مثبت یا منفی بر زندگی فرد داشته باشد، هرچند این معنا پشتوانه علمی ندارد و جنبه اعتقادی و برآمده از باورها و سنتهای عامه دارد.
همزاده
لغت نامه دهخدا
همزاده. [ هََ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) همزاد. دو تن که با هم زاده باشند. همسال:... و دیگران که همزادگان ایشان بودندی بخواندی. ( تاریخ بیهقی ).
وز زنانی که کسی دست بر ایشان ننهاد
همه دوشیزه و همزاده به یک صورت شاب.ناصرخسرو.کودکی ازجمله آزادگان
رفت برون با دو سه همزادگان.نظامی.