لغت نامه دهخدا
هفتورنگ. [ هََ ت َ / تُو رَ ] ( اِ مرکب ) هفت اورنگ. رجوع به هفت اورنگ شود.
هفتورنگ. [ هََ ت َ / تُو رَ ] ( اِ مرکب ) هفت اورنگ. رجوع به هفت اورنگ شود.
(هَ تُ رَ ) (اِمر. ) صورت فلکی خرس بزرگ.
= هفت اورنگ
مخفف هفت اورنگ
هفت اورنگ
هَفتورنگ
ستاره ای در شمال آسمان، در فرهنگ اَوِستایی جایگاه دیوان است. در اوستا از سه اختر تیشتر، وَنَند و هفتورنگ در مقام حامل نطفۀ آب، زمین و گیاه نام برده شده است.
از فارسی میانه haftōring.
صورت فلکی خرس بزرگ.