هشمند
کلمه «هوشمند» که در زبان فارسی با تلفظ «هوشمَند» (hušmand) و در معادل انگلیسی آن با «Hushmand» ثبت میشود، یکی از صفات برجسته و ارزشمند در زبان فارسی است که ریشه در کلمه «هوش» دارد. این واژه از ترکیب «هوش» به معنای قوای ذهنی، ادراک، بینایی و توانایی درک و تحلیل، و پسوند «ـمند» که دالّ بر دارندگی و اتصاف است، تشکیل شده است. بنابراین، معنای بنیادین آن «صاحب هوش»، «دارای هوش و توانایی ذهنی»، و در نهایت فردی است که از عقلانیت، درایت و قدرت تفکر برخوردار است. این واژه دلالت بر مفهومی فراتر از صرفاً دانستن دارد و شامل قابلیت بهکارگیری دانش و درک عمیق موقعیتهاست.
این صفت بار معنایی بسیار غنیای را در بر میگیرد که مترادف با ویژگیهایی چون باهوش، زرنگ، هوشیار، عاقل و بخرد است. در ادبیات و عرفان فارسی، فرد هوشمند کسی است که نه تنها دارای دانش نظری است، بلکه میتواند از این دانش برای تمییز حق از باطل، تصمیمگیریهای درست و اتخاذ مسیر صحیح در زندگی بهره ببرد. این خصلت، جوهر تفکر انتقادی و توانایی حل مسئله را منعکس میسازد، امری که آن را از هوش غریزی صرف متمایز کرده و به قلمرو خرد و تدبیر عالی سوق میدهد.
مترادفها
هوشمند، باهوش
متضادها
احمق، نادان، ابله، ساده
فرهنگ عمید
= هوشمند
جمله سازی با هشمند
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 امروزه استفاده از سیستمهای هشمند در مدیریت شهری، به طور قابل توجهی باعث افزایش امنیت و بهبود کیفیت زندگی شهروندان در پایتخت شده است.
💡 خانههای هشمند با استفاده از تکنولوژیهای پیشرفته، به کاربران اجازه میدهند تا تمام تجهیزات خود را از راه دور و با موبایل کنترل کنند.
💡 توسعه اینترنت اشیاء منجر به پیدایش دستگاههای هشمند بسیار متنوعی شده است که در تمامی جنبههای زندگی روزمره ما نفوذ کردهاند.