هدود
لغت نامه دهخدا
هدود. [ هََ ] ( ع ص، اِ ) زمین نرم. ( منتهی الارب ). ارض السهلة. ( اقرب الموارد ). || پشته شاقه. ( منتهی الارب )( اقرب الموارد ). || زمین نشیب. ( منتهی الارب ). اکمة هدود؛ پشته دشوارشیب. ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
زمین نرم پشته شاقه
جمله سازی با هدود
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در مباحث مربوط به حقوق اسلامی، بحث هدود به مجازاتهای مشخصی اشاره دارد که برای برخی جرائم خاص در متون فقهی و شرعی تعیین شده است.
💡 بسیاری از فقها معتقدند که اجرای دقیق احکام مربوط به هدود نیازمند رعایت دقیقترین شرایط و ضوابط اثبات جرم در دادگاههای اسلامی و شرعی است.
💡 مطالعه تطبیقی میان قوانین مدرن کیفری و مفاهیم هدود در فقه، میتواند دیدگاههای عمیقی درباره تکامل نظامهای حقوقی در جوامع مختلف اسلامی به دست دهد.