هثیان

هثیان. [ هََ ث َ ] ( ع مص ) هثو. ( معجم متن اللغة ) ( اقرب الموارد ): هثیان تراب؛ خاک برگرفتن و پاشیدن آن. ( از المنجد ). افکندن و ریختن خاک.