نوبیخ

لغت نامه دهخدا

نوبیخ. [ ن َ / نُو ] ( اِ ) عشقه. گیاهی که بر درخت پیچد. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). ظاهراً: توج. ( حاشیه برهان قاطع چ معین ).