«نوافز» جمع «نافزة» است و به معنای پاها، بهویژه پاهای حیوانات چهارپا یا ستور گفته میشود. این واژه در متون قدیمی فارسی و عربی کاربرد داشته است. در اصطلاح، «نوافز الدابة» به پاهای ستور اشاره دارد. این عبارت بیشتر در متون پزشکی، دامپزشکی و ادبیات کهن دیده میشود. هر یک از پاهای حیوان به صورت مفرد «نافزة» نامیده میشود و جمع آن «نوافز» است. این ساختار نشاندهنده دقت زبانی و طبقهبندی در متون علمی قدیم است. نوافز معمولاً برای توصیف پاهای حیوانات سنگینوزن مانند اسب، شتر و گاو به کار میرود. کاربرد آن در متون دامپزشکی برای تشخیص و درمان بیماریها نیز دیده شده است. این واژه در متون ادبی و علمی به شکل رسمی و مستند به کار رفته و جایگزینی برای کلمات رایجتر مانند «پاها» یا «اندام حرکتی» محسوب میشود.
نوافز
لغت نامه دهخدا
نوافز. [ ن َ ف ِ ] ( ع اِ ) نوافز الدابة؛ پاهای ستور. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از متن اللغة ). واحد آن نافزة است،و مشهورتر نوافز است. ( از متن اللغة ).
