نطیحه

( نطیحة ) نطیحة. [ ن َ ح َ ] ( ع ص ) گوسفندی به زخم سرون بمرده. ( از مهذب الاسماء ). که بر اثر نطح مرده باشد. ( از اقرب الموارد ). آن چهارپای که به زخم سرون مرده باشد. ( از ترجمان علامه جرجانی ص 100 ). حیوان که مرده باشد بواسطه آن که حیوان دیگر او را شاخ زده باشد. ( فرهنگ خطی ). مذکر آن نطیح است. ( از متن اللغة ). رجوع به نَطیح شود. ج، نطائح، نَطحی ̍.

گوسفندی به زخم سرون بمرده. که بر اثر نطح مرده باشد. آن چهار پای که به زخم سرون مرده باشد. حیوان که مرده باشد بواسط. آن که حیوان دیگر او را شاخ زده باشد.