لغت نامه دهخدا
نصیبون. [ ن َ ] ( اِخ ) لغتی است در نصیبین، حالت رفع بنا به نظر آنان که آن را جمع می دانند. ( منتهی الارب ). رجوع به نصیبین شود.
نصیبون. [ ن َ ] ( اِخ ) لغتی است در نصیبین، حالت رفع بنا به نظر آنان که آن را جمع می دانند. ( منتهی الارب ). رجوع به نصیبین شود.