نسبت ذهنی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] نسبت ذهنی به ارتباط میان دو چیز در ذهن اطلاق می شود و در اصول فقه کاربرد دارد.
نسبت ذهنی، مقابل نسبت خارجی بوده و به معنای علاقه و ارتباط میان دو چیز در افق ذهن است؛ به عبارت دیگر، ارتباط میان وجود ذهنی یک چیز همانند موضوع و وجود ذهنی چیز دیگر همانند محمول نسبت ذهنی نامیده می شود، مثل:رابطه وجود ذهنی آتش افروز با وجود ذهنی آتش.
نکته
نسبت خارجی به اعتبار تعلق و وجودش در ذهن، نسبت ذهنی نامیده می شود؛ برای مثال، در جمله «زید القائم»، میان زید و قائم در خارج اتحاد وجودی است، اما در تحلیل ذهن بین مفاهیم زید و قائم نسبت برقرار است.
جمله سازی با نسبت ذهنی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در روانشناسی شناختی، بررسی نسبت ذهنی میان ادراک و واقعیت می‌تواند به درک بهتر نحوه پردازش اطلاعات توسط مغز انسان کمک کند.
💡 ارزش‌گذاری اشیاء قدیمی در بازار هنر، اغلب بر اساس نسبت ذهنی خریداران از زیبایی آن‌ها، و نه لزوماً قیمت واقعی مواد است.
💡 در مباحث فلسفی، نسبت ذهنی میان تجربه فردی و جهان عینی همواره موضوع بحث‌های طولانی در مورد ماهیت حقیقت و شناخت بوده است.
