لغت نامه دهخدا
نرشیر. [ ن َرْ رِ / ن َ ] ( اِ مرکب ) نره شیر. شیر نر:
ندانی ای به عقل اندر خر گنجه به نادانی
که با نرشیر برناید سترون گاو ترخانی.غضایری.|| کنایه از دلاور و دلیر و پردل و پهلوان و قوی پنجه.
نرشیر. [ ن َرْ رِ / ن َ ] ( اِ مرکب ) نره شیر. شیر نر:
ندانی ای به عقل اندر خر گنجه به نادانی
که با نرشیر برناید سترون گاو ترخانی.غضایری.|| کنایه از دلاور و دلیر و پردل و پهلوان و قوی پنجه.
