نتنبیدنی
لغت نامه دهخدا
نتنبیدنی. [ ن َ تُم ْ دَ ] ( ص لیاقت ) که تنبیدنی و خراب شدنی نیست. که محکم اساس و استوار است. مقابل تنبیدنی.
فرهنگ فارسی
که تنبیدنی و خراب شدنی نیست که محکم و اساس و استوار است.
نتنبیدنی. [ ن َ تُم ْ دَ ] ( ص لیاقت ) که تنبیدنی و خراب شدنی نیست. که محکم اساس و استوار است. مقابل تنبیدنی.
که تنبیدنی و خراب شدنی نیست که محکم و اساس و استوار است.