ناوسار
لغت نامه دهخدا
ناوسار.( اِ مرکب ) دیرک آسیا که با چرخاب میگردد. || مجرائی که باغستان را بدان آبیاری میکنند. ( ناظم الاطباء ). || ناسار. رجوع به ناسار شود.
ناوسار.( اِ مرکب ) دیرک آسیا که با چرخاب میگردد. || مجرائی که باغستان را بدان آبیاری میکنند. ( ناظم الاطباء ). || ناسار. رجوع به ناسار شود.