لغت نامه دهخدا
نامتوازی. [ م ُ ت َ ] ( ص مرکب ) که موازی با چیز دیگری نیست. که به موازات هم نیستند. مقابل متوازی.
- خطوط نامتوازی؛ در هندسه دو خط را نامتوازی گویند که در نقطه ای با هم تلاقی کنند.
نامتوازی. [ م ُ ت َ ] ( ص مرکب ) که موازی با چیز دیگری نیست. که به موازات هم نیستند. مقابل متوازی.
- خطوط نامتوازی؛ در هندسه دو خط را نامتوازی گویند که در نقطه ای با هم تلاقی کنند.
