ناردین بری

«ناردین‌بری» نامی قدیمی و محلی برای گیاهی دارویی است که در منابع علمی با نام آساروم اروپائوم از خانواده زرآوند شناخته می‌شود و در برخی متون کهن با نام‌هایی مانند اسارون، نوغان، سرابیون و اشده نیز از آن یاد شده است. این گیاه نوعی گیاه علفی و پایا با جثه‌ای کوچک است که معمولاً ارتفاع آن حدود هشت تا ده سانتی‌متر می‌رسد و دارای برگ‌هایی صاف، گرد یا کلیوی شکل می‌باشد. زیستگاه طبیعی این گیاه در مناطق مرطوب و جنگلی اروپا، آسیای صغیر و سیبری گزارش شده و در طبیعت ایران به صورت بومی مشاهده نمی‌شود. بخش دارویی مهم این گیاه، ریزوم یا ریشه زیرزمینی آن است که در طب سنتی کاربردهای متعددی داشته است. در گذشته، از ریشه این گیاه به‌عنوان داروی مسهل و همچنین برای کمک به باز کردن گرفتگی‌های کبد و طحال استفاده می‌شده است. علاوه بر این، در طب عامیانه آن را برای ایجاد استفراغ، تحریک قاعدگی و پاکسازی بدن نیز به کار می‌بردند. در دامپزشکی سنتی نیز از آن به‌عنوان مسهل و داروی ضد کرم و درمان برخی بیماری‌های دامی مانند مشمشه استفاده می‌شده است. با این حال، در تحقیقات علمی جدید مشخص شده که این گیاه دارای ماده‌ای سمی به نام آسارون است که می‌تواند بر سیستم عصبی و عروق خونی اثرات خطرناک داشته باشد. به همین دلیل، استفاده دارویی از آن در پزشکی نوین کنار گذاشته شده و توصیه نمی‌شود. در مجموع، «ناردین‌بری» گیاهی دارویی با پیشینه تاریخی در طب سنتی است که امروزه به دلیل سمیت، مصرف آن محدود یا متوقف شده است.