لغت نامه دهخدا
نادروائی. [ دَرْ ] ( حامص مرکب ) ضرورت نداشتن. ( حاشیه دره نادره از برهان قاطع ): ابواب کنوز نادری را به دست بی پروائی و نادروائی گشوده از نادانی بادانی و اقاصی... در صدد تبذیر و اسراف برآمد. ( دره نادره چ جعفر شهیدی ص 704 ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟