لغت نامه دهخدا
( ناجعة ) ناجعة. [ ج ِ ع َ ] ( ع ص )تأنیث ناجع. || جماعتی که گیاه و آب جویند. ( دهار ). قوم ناجعة؛ گروه جوینده گیاه. ( ناظم الاطباء ). یقال: هؤلاء قوم ناجعة. ( منتهی الارب ). مرت بنا ناجعة و نواجع؛ ای قوم منتجعون. ( اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟