نابع

لغت نامه دهخدا

نابع. [ ب ِ ] ( ع ص، اِ ) آبی که از چشمه بیرون آید. ( ناظم الاطباء ). || قلمی که مرکب آن در آن بود. ( المنجد ). قلم خودنویس.
نابع. [ ب ِ ] ( اِخ ) موضعی است بنزدیکی مدینه.( معجم البلدان ). جائی است در مدینه. ( منتهی الارب ).

فرهنگ فارسی

موضعی است به نزدیکی مدینه جائیست در مدینه.

واز واز یعنی چه؟
واز واز یعنی چه؟
خویش یعنی چه؟
خویش یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز