لغت نامه دهخدا
( مکاهاة ) مکاهاة. [ م ُ ] ( ع مص ) با هم نازیدن و فخر کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). همدیگر را فخر کردن و برهمدیگر نازیدن. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
( مکاهاة ) مکاهاة. [ م ُ ] ( ع مص ) با هم نازیدن و فخر کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). همدیگر را فخر کردن و برهمدیگر نازیدن. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).