لغت نامه دهخدا
مکاسه. [ م ُ س ِ] ( اِ ) به اصطلاح مردم هند، دهی که از باج و خراج معاف باشد مشروط بر آنکه مردمان آن ده، اموال مسافرین را محافظت کنند. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).
مکاسه. [ م ُ س ِ] ( اِ ) به اصطلاح مردم هند، دهی که از باج و خراج معاف باشد مشروط بر آنکه مردمان آن ده، اموال مسافرین را محافظت کنند. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).