لغت نامه دهخدا
مؤتسی. [ م ُءْ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از ائتساء. پیشواگیرنده کسی را. ( آنندراج ). مقلد و پیرو. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ).
مؤتسی. [ م ُءْ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از ائتساء. پیشواگیرنده کسی را. ( آنندراج ). مقلد و پیرو. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ).
نعت فاعلی از ائتسائ پیشوا گیرنده کسی را.