لغت نامه دهخدا
مؤترق. [م ُءْ ت َ رِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از ائتراق. بیدار ماننده به شب. ( از منتهی الارب، ماده ارق ) ( آنندراج ). بیدار و بیخواب و ناتوان از بیخوابی. ( ناظم الاطباء ).
مؤترق. [م ُءْ ت َ رِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از ائتراق. بیدار ماننده به شب. ( از منتهی الارب، ماده ارق ) ( آنندراج ). بیدار و بیخواب و ناتوان از بیخوابی. ( ناظم الاطباء ).