لغت نامه دهخدا
مؤامر. [ م ُ آ م ِ ] ( ع ص ) آن که کنکاش و مشورت می نماید و یا طلب کنکاش کردن می کند. ( ناظم الاطباء ). مشورت کننده. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
مؤامر. [ م ُ آ م ِ ] ( ع ص ) آن که کنکاش و مشورت می نماید و یا طلب کنکاش کردن می کند. ( ناظم الاطباء ). مشورت کننده. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).