معنی موجبتین | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

موجبتین. [ ج ِ ب َ ت َ ] ( ع اِ ) تثنیه موجبة، یعنی بزه یا نیکویی بزرگ که بدان دوزخ یا بهشت واجب گردد. || آن دعایی پس از هر نماز که در آن از خداوند عالم مسألت بهشت کنند و پناه برند از آتش دوزخ. ( ناظم الاطباء ). رجوع به موجبة شود.