لغت نامه دهخدا
( مواماءة ) مواماءة. [ م ُ م َ ءَ ] ( ع مص ) سازواری کردن با کسی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). موائمة. موامئة و موائمة دو واژه اند و یا مقلوب یکدیگرند. ( از منتهی الارب ). لغتی است در موأمة. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به موأمة شود.