مهدن
لغت نامه دهخدا
مهدن. [ م ُ دِ ] ( ع ص ) فرس مهدن؛ اسبی که تک خود را پنهان دارد. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
فرس مهدن اسبی که تک خود را پنهان دارد.
مهدن. [ م ُ دِ ] ( ع ص ) فرس مهدن؛ اسبی که تک خود را پنهان دارد. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
فرس مهدن اسبی که تک خود را پنهان دارد.