لغت نامه دهخدا
( منیئة ) منیئة. [ م َ ءَ ] ( ع اِ ) پوست ترنهاده به جهت دباغت. || جای دباغت. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
( منیئة ) منیئة. [ م َ ءَ ] ( ع اِ ) پوست ترنهاده به جهت دباغت. || جای دباغت. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).