لغت نامه دهخدا
( منساة ) منساة. [ م ِ / م َ ] ( ع اِ ) عصا و چوبدستی که بدان ستور رانند. ( ناظم الاطباء ). عصا. ( از اقرب الموارد ). عصا بدان جهت که به وی ستور رانند. مِنسَاءَة. مَنسَاءَة. ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟