منتنون

لغت نامه دهخدا

منتنون. [ م َ ت ِ نُن ْ ] ( اِخ ) فرانسواز دوبینیه مارکیز دو. دختر کوچک آکریپا دوبینیه ( 1635-1719 م. ). او را نخست در کلیسای کاتولیک نام گذاری کردند، ولی بوسیله ٔکالونیست ها تربیت شد و سپس به مذهب کاتولیک برگشت. در سال 1652 م. با سکارون شاعر ازدواج کرد و در سال 1660 م. بیوه شد و مأمور تربیت بچه های لوئی چهاردهم و مادام مونتس بان شد و پس از مرگ ماری ترز در سال 1683 بطور مخفیانه با شاه ازدواج کرد و نفوذ فراوانی در لوئی چهاردهم داشت و پس از مرگ شاه در سال 1715 م. به سن سیر، خانه ای که او برای تربیت دختران نجیب و در عین حال فقیر بنیاد نهاده بود، رفت. ( از لاروس ).