لغت نامه دهخدا
منتحی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) آنکه می رود به جانب کسی و می جوید آن را. || آنکه مایل می کند و میل می دهد مانند بار و جز آن را به یک طرف. || آنکه روی خود را به جانبی برمی گرداند. ( ناظم الاطباء ).
منتحی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) آنکه می رود به جانب کسی و می جوید آن را. || آنکه مایل می کند و میل می دهد مانند بار و جز آن را به یک طرف. || آنکه روی خود را به جانبی برمی گرداند. ( ناظم الاطباء ).