مملحه

( مملحة ) مملحة. [ م َ ل َ ح َ ] ( ع اِ ) شورستان و نمکستان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ): ارض مملحة؛ زمینی نمک ور: طلسمی دیگر برابر نمکستان به سی گز زمین از آن دور برابر درخت مملحه پنهان کرد. ( تاریخ قم ص 87 ).
مملحة. [ م ِ ل َ ح َ ] ( ع اِ ) نمکدان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( دهار ) ( مهذب الاسماء ).
مملحه. [ م ِ ل َ ح َ ] ( ع اِ ) صورتی از مملحة. نمکدان:
دهد ملیح ز منکوحه ملیحه خویش
نشان مملحه خوان شهری و غربا.سوزنی.