ممعور
لغت نامه دهخدا
ممعور. [ م َ ] ( ع ص ) آژنگ ناک و ترش روی از خشم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). آنکه بر ابروهای او از خشم آژنگ می افتد. ( از اقرب الموارد ).
ممعور. [ م َ ] ( ع ص ) آژنگ ناک و ترش روی از خشم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). آنکه بر ابروهای او از خشم آژنگ می افتد. ( از اقرب الموارد ).